Αξιόλογη η ημερίδα για την τέχνη- Διάλογος και θέσεις για τον πολιτισμό

Μια πολύ αξιόλογη, ενδιαφέρουσα και ουσιαστική ημερίδα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25 Απριλίου στην ΑΣΚΤ, από την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και τη ν.Κ.Α. με θέμα: Η Τέχνη ως (ανα)παραγωγή κυρίαρχης & χειραφετητικής πολιτικής.

Οι 7 εισηγήσεις καθώς και οι παρεμβάσεις, ερωτήσεις και ο διάλογος που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της ημερίδας, υπογραμμίζουν την ανάγκη η επαναστατική αριστερά να διαμορφώσει θέσεις και παρέμβαση στο πεδίο του πολιτισμού και των τεχνών.

Όπως ανέφερε στην εισηγητική ομιλία-άνοιγμα ο Μιχάλης Παπαμακάριος από την Επιτροπή Πολιτισμού της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και μέλος της ΠΕ της οργάνωσης:

«Ο πολιτισμός και η τέχνη σαν ειδική πλευρά του, αποτελούν πεδία συγκρότησης του τρόπου ζωής, επιδρώντας ουσιαστικά στη διαμόρφωση των συνειδήσεων, τον αισθητικό και ιδεολογικό κώδικα. Από αυτή την άποψη δεν μπορούμε να μιλάμε για ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, χωρίς να ασκούμε κριτική στον τρόπο που αυτό επιλέγει να παράγει τέχνη.

Βασική πλευρά μιας τέτοιας προσπάθειας είναι και η συλλογική επεξεργασία και ο διάλογος για τα ζητήματα της τέχνης και του πολιτισμού και αυτός είναι ο λόγος που διοργανώνουμε αυτή την πρώτη μας ημερίδα και σκοπεύουμε να πάρουμε και άλλες ανάλογες πρωτοβουλίες στο μέλλον.

Υποστηρίζουμε ότι ο εμπορευματικός χαρακτήρας της τέχνης και του πολιτισμού κορυφώνεται στη σημερινή εποχή του καπιταλισμού  ή με άλλα λόγια ζούμε την πλήρη υπαγωγή της καλλιτεχνικής δημιουργίας στο κεφάλαιο και την επιδίωξη ενός  στρατηγικού  μετασχηματισμού του καλλιτεχνικού γίγνεσθαι. Το κεφάλαιο επενδύει τεράστια ποσά στη βιομηχανία του θεάματος/ακροάματος αντιμετωπίζοντας τη τέχνη σαν μηχανή κερδοφορίας.

Ταυτόχρονα την χρησιμοποιεί σαν ιδεολογικό μηχανισμό διαμόρφωσης μαζικών προτύπων κουλτούρας, επιβολής της κυρίαρχης ιδεολογίας, δημιουργία ψεύδους συνείδησης.

Υποστηρίζουμε δηλαδή ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά ποιότητας στο τρόπο ένταξης και αντιμετώπισης της καλλιτεχνικής δημιουργίας, συγκριτικά με προηγούμενες εποχές του καπιταλισμού, η οποία καταρχάς έχει να κάνει με την ένταση της εκμετάλλευσης των ανθρώπων της τέχνης και κατά δεύτερο με τις αναβαθμισμένες δυνατότητες που έχει το κεφάλαιο να τη χρησιμοποιεί για την ευρύτερη πολιτιστική και ιδεολογική του κυριαρχία.

Ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν ξεχωρίζει τη τέχνη από τις υπόλοιπες δραστηριότητες του, όσο αφορά τους σύγχρονους τρόπους οργάνωσης της εκμετάλλευσης και της κερδοφορίας, αλλά ακολουθεί πιστά τα βήματα αναδιαρθρώσεων, συγκεντροποίησης και συγκέντρωσης κεφαλαίου, εφαρμογής των νέων τεχνολογιών στην υπηρεσία της παραγωγής κέρδους και βαθύτερου ελέγχου του καλλιτεχνικού έργου και των καλλιτεχνών.

Συστατικό και όχι δευτερεύον στοιχείο της επίθεσης του συστήματος στον κόσμο της εργασίας μέσω της βιομηχανίας του πολιτισμού, αποτελεί η διάβρωση των συνειδήσεων των εργαζομένων και της νεολαίας, η ευρύτερη ιδεολογική, αξιακή υποταγή στις επιδιώξεις, τα συμφέροντα της αστικής τάξης και του πολιτισμού της, ο οποίος όχι μόνο έχει χάσει εδώ και πολλά χρόνια τα όποια θετικά στοιχεία έφερε σε παλαιότερες εποχές αλλά έχει αποκοπεί οριστικά από κάθε έννοια προόδου. Αυτή η επίθεση γίνεται πιο επικίνδυνη λόγω και της απουσίας οράματος και αντίστοιχου κινήματος ως αντίπαλο δέος και διαφορετική προοπτική απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα.»

Τα υλικά της ημερίδας θα δημοσιευθούν σύντομα σε video και έντυπη μορφή.