Να δυναμώσει η αλληλεγγύη στην Κούβα, το μήνυμα των μελών της μπριγάδας στην εκδήλωση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης
- 47 minutes ago
- 7 min read
Μήνυμα αλληλεγγύης στον κουβανικό λαό κόντρα στο δολοφονικό εμπάργκο των ΗΠΑ έστειλε η εκδήλωση που διοργάνωσαν η Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η νΚΑ την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου στην πλατεία Αυδή, παρουσιάζοντας την αποστολή στο νησί της επανάστασης στο πλαίσιο της ελληνικής και ευρωπαϊκής μπριγάδας του Αυγούστου.
Σε μια πολύ μαζική εκδήλωση, τις εισηγητικές παρεμβάσεις έκαναν η Ελίζα Κριμιτζά, γιατρού, μέλος της Οργάνωσης Υγείας-Πρόνοιας της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και μέλος της μπριγάδας, ο Αλέξανδρος Σκλάβος, μέλος του ΚΣ της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της μπριγάδας, ο Βαγγέλης Γονατάς, εκ μέρους του Πολιτιστικού Συλλόγου «Χοσέ Μαρτί» και ο Παναγιώτης Μαυροειδής, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης.
Η Ελίζα Κριμιτζά παρουσίασε πλευρές της κατάστασης στην Κούβα, όπως την είδαν τα μέλη της μπριγάδας, με τις διακοπές ρεύματος, αλλά και νερού (επίσης λόγω διακοπών ρεύματος). Δεν είδαμε όμως μια νεκρή χώρα, είδαμε επιβράδυνση, μεγάλες δυσκολίες, που γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν με την εφευρετικότητα, την επιστημονική προσέγγιση και την αλληλεγγύη του κουβανικού λαού, σημείωσε. Προβλήματα προκαλούνται και στο εκπαιδευτικό σύστημα, με το μέλος της μπριγάδας να τονίζει πως ο κόσμος στην Κούβα είναι μορφωμένος κι αυτό φαίνεται παντού. Δεν είδαμε διαχωρισμούς με βάση φυλετικά κριτήρια, είπε η Ελίζα Κριμιτζά, δεν συναντάς στον δρόμο κόσμο παρατημένο, είναι εμφανής βέβαια ο υποσιτισμός. Τα νέα οικονομικά μέτρα προκαλούν ερωτήματα στο εσωτερικό όσο και γενικότερα, σημείωσε, αλλά αυτά δεν μπορούν να ειδωθούν έξω από τις συγκεκριμένες ασφυκτικές συνθήκες που αντιμετωπίζει η Κούβα.
Η σημερινή εκδήλωση δεν γίνεται για να βάλουμε έναν επίλογο, αλλά αποτελεί αφετηρία για να δυναμώσουν οι προσπάθειές μας, υπογράμμισε το μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, ενώ τόνισε πως η στάση των ΗΠΑ απέδειξε πως οι μπριγάδες δεν είναι εθιμοτυπικές: Η αστυνομική πίεση σε μέλη της αμερικάνικης μπριγάδας όταν επέστρεψαν στις ΗΠΑ, οι κατηγορίες κατά του ICAP (κουβανικού Ινστιτούτου Φιλίας των λαών) πως θέλει να διαβρώσει τις ΗΠΑ και διασπείρει τον κομμουνισμό δείχνουν το έργο που γίνεται. Η Ελίζα Κριμιτζά ευχαρίστησε εκ μέρους της ΚΑ τον σύλλογο «Χοσέ Μαρτί» για τις πρωτοβουλίες του και ολοκλήρωσε την παρέμβασή της λέγοντας πως η Κούβα μοιάζει με ένα λουλούδι που αντέχει στο τσιμέντο της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, αλλά δεν είναι μια εικόνα στα σόσιαλ, είναι μια αγωνιζόμενη πραγματικότητα, που χρειάζεται την αλληλεγγύη μας.
Στη συνέχεια ο Βαγγέλης Γονατάς σημείωσε πως είναι σημαντικό πως η ελληνική αποστολή ήταν η μεγαλύτερη στην ευρωπαϊκή μπριγάδα, με 41 μέλη σε σύνολο 112, καθώς και το ότι επέδειξε μεγάλη σταθερότητα και αντοχή στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισε. Η Κούβα ζει μια πολύ κρίσιμη κατάσταση, τόνισε, υπάρχει μεγάλο ζόρι και στη διατροφή, η χώρα δίνει μάχη επιβίωσης. Μάλιστα, όπως είπε, βλέποντας τους φίλους που έχει στην Κούβα όλοι έχουν χάσει πολλά κιλά, σε δύσκολες συνθήκες. Ο Βαγγέλης Γονατάς κάλεσε σε συμμετοχή και στις επόμενες μπριγάδες, οι οποίες πρέπει να συνεχιστούν (η επόμενη είναι τον Νοέμβριο) καθώς και σε πύκνωση των εκδηλώσεων αλληλεγγύης, μέσα και από τις δράσεις του «Χοσέ Μαρτί». Στη δύσκολη εποχή μας και με όλες τις διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν η Κούβα αποτελεί ένα ηθικό, υλικό και ιδεολογικό σωσίβιο για τον κόσμο που αντιστέκεται.
Ο Αλέξανδρος Σκλάβος τόνισε πως είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πως για την κατάσταση στην Κούβα ευθύνεται ο αποκλεισμός που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ. Μόλις φτάσαμε στο αεροδρόμιο ήταν για όλους μας ένα reality check, καθώς είδαμε μια κατάσταση πολιορκίας. Παρόλα αυτά το κράτος συνεχίζει να λειτουργεί και οι βασικές κατακτήσεις για τον λαό παραμένουν. Ωστόσο, υπάρχει κατάσταση φτώχειας, έντονη δυσφορία και αγωνία στον κόσμο. Πρόκειται όμως για μια διαφορετική φτώχεια απ’ αυτή που βλέπουμε στη Δύση, τόνισε ο Αλέξανδρος Σκλάβος. Δεν υπάρχουν άστεγοι, δεν υπάρχουν άνθρωποι εξαθλιωμένοι, όλες και όλοι γνωρίζουν πως μπορούν να πάνε στο νοσοκομείο. Στον κόσμο βλέπεις αλληλεγγύη, αντοχή, αλλά και κριτική στάση, σε μια κοινωνία που είναι ανοικτή στη συζήτηση και που ακούς τα πάντα, όπου όμως υπάρχει μια υποχώρηση της συμμετοχής του κόσμου στους δημοκρατικούς θεσμούς, που δημιούργησε η επανάσταση.
Όπως σημείωσε το μέλος της μπριγάδας, οι ΗΠΑ στοχεύουν ειδικά στη νεολαία, που είναι πιο πιεσμένη καθώς έχει ζήσει τα δύσκολα χρόνια του αποκλεισμού και δεν έχει εμπειρία των δραστικών θετικών αλλαγών που έφερε η επανάσταση. Υπάρχουν καταγγελίες για στημένες αναρτήσεις από νέους που έχουν πληρωθεί για να βάλουν φωτιά σε έναν κάδο και να δίνουν εικόνα αναταραχής, συμπλήρωσε ο Α. Σκλάβος. Είναι σημαντικό πάντως πως οι Κουβανοί κατηγορούν το κράτος των ΗΠΑ και όχι τον λαό της γειτονικής χώρας.
Χαρακτηριστικό της αντίληψης της Κούβας είναι και το μνημείο του Τσε, σημείωσε το μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, τόπος όπου είναι θαμμένος, μαζί με τους συντρόφους του που έπεσαν στη Βολιβία. Απλό, λιτό, χωρίς να επιτρέπονται οι φωτογραφίες μέσα στον χώρο, για να μην δίνεται η δυνατότητα για εντυπωσιασμούς στο ίντερνετ.
Πώς απαντάμε σε όλα αυτά, αναρωτήθηκε ο Αλέξανδρος Σκλάβος. Πρέπει να ανεβάσουμε τον πήχη, κάτι που έχει κάνει ήδη ο αντίπαλος. Η Κούβα είναι μια ανορθογραφία, τόνισε. Υπάρχουν μέσα στην Κούβα δυσκολίες και κοινωνικές ανισότητες, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αυτό. Αλλά υπάρχει φλέβα επαναστατική.
Κούβα σημαίνει επανάσταση. Νικηφόρα επανάσταση, χωρίς καβάτζες από πουθενά. Μήνυμα ότι κανείς δε μπορεί να νικήσει ένα αποφασισμένο λαό, ακόμη και η ισχυρότερη στρατιωτικά, οικονομικά, πολιτικά καπιταλιστική, ιμπεριαλιστική χώρα. Τα προβλήματα της Κούβας είναι πολλά και τεράστια. Οφείλονται καθοριστικά, αλλά όχι αποκλειστικά στο δολοφονικό εμπάργκο 65 χρόνων από τις ΗΠΑ, αλλά η αντοχή της χώρας 65 χρόνια μετά την επιβολή του εμπάργκο και 35 χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, δεν είναι τυχαία. Την Κούβα δεν την απελευθέρωσε κάποιος στρατός απέξω, αλλά έγινε γνήσια, λαϊκή, ένοπλη επανάσταση, τόνισε ο Παναγιώτης Μαυροειδής και συνέχισε:
Κούβα σημαίνει να μην επικαλούμαστε τον αρνητικό συσχετισμό ή την ανωριμότητα των συνθηκών, αλλά, χωρίς να τα αγνοούμε, να τολμούμε να ανατρέψουμε το συσχετισμό, να αλλάξουμε τις συνθήκες, με επαναστατική πολιτική και πράξη. Γράφοντας ιστορία και όχι περιμένοντάς της να ‘ρθει σε ραντεβού μαζί μας στη Δευτέρα Παρουσία.
Η Κούβα έχει τεράστια πολιτική σημασία για τις ΗΠΑ, τη ναυαρχίδα του παγκόσμιου ολοκληρωτικού πολεμικού καπιταλισμού. Διότι η Κούβα αντιπροσωπεύει για αυτούς την αυθάδεια της επανάστασης μέσα στην ίδια τους την αυλή, όπως θεωρούν όλη τη Λ. Αμερική, πόσο μάλλον ένα νησί σε απόσταση 90 μιλίων από αυτές. Γι’ αυτό και δε θέλουν απλά τον έλεγχο αλά Βενεζουέλα μέσω τυπικά της ίδιας κυβέρνησης, αν και σίγουρα θα ψάξουν πρόθυμους για αυτό. Δε θέλουν ένα συμβιβασμό, οικονομικό και πολιτικό, που θα μετατρέπει την Κούβα σε μια ακόμη χώρα του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» που θα ορκίζεται στο όνομα της αγοράς, αν και σίγουρα θα υπάρξουν επιχειρήσεις που δε θα πουν όχι στην αξιοποίηση των πρόσφατων μέτρων της Κουβανικής κυβέρνησης στην κατεύθυνση της αγοράς, μέτρα τα οποία πήρε με το πιστόλι στον κρόταφο και στο πλαίσιο του απόλυτου αποκλεισμού της χώρας. Οι ΗΠΑ επιζητούν την παραδειγματική πολιτική ταπείνωση και τιμωρία του νησιού της επανάστασης. Όχι μόνο και κυρίως για αυτά που λέει ή δε λέει η σημερινή της κυβέρνηση, αλλά για αυτό που αντιπροσωπεύει η Κούβα.
Και συνέχισε το μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης: Σε ένα πλαίσιο τρομερού αποκλεισμού, η απάντηση δε βρίσκεται στην οχύρωση γύρω από ένα στενό κύκλο κυβερνητικής, κομματικής, στρατιωτικής εξουσίας, αλλά στην προσφυγή στο λαϊκό παράγοντα, την αναζωογόνηση ή εκ νέου συγκρότηση νέων μορφών εργατικής και λαϊκής δημοκρατίας και αυτοδιεύθυνσης. Βρίσκεται στην ενεργό πολιτικοποίηση του κόσμου, με ελεύθερη ανάπτυξη της κριτικής, ειδικά της αριστερής κριτικής που δεν είναι ανύπαρκτη στη χώρα.
Γίνεται αρκετή συζήτηση για τις πρόσφατες «μεταρρυθμίσεις» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση της Κούβας. Δεν μπορούν φυσικά να ιδωθούν ανεξάρτητα από τις συνθήκες και τον κίνδυνο απόλυτης εξαθλίωσης που επιβάλει το εμπάργκο των ΗΠΑ. Φαντάζουν σαν μια ωμή επιταγή: Δώστε ευκαιρίες για μπίζνες και κέρδη, για να υπάρξει ένα πιάτο φαγητό. Θυμίζει κάπως και τον ανάλογο κυνισμό στη Γάζα: Μπείτε στην ουρά του συσσιτίου που θα μοιράσει ο IDF για ένα κομμάτι ψωμί. Στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να δούμε πολλά πράγματα, χωρίς να κουνάμε το δάχτυλο από μακριά. Σίγουρα όμως υπάρχει πρόβλημα σε μια συζήτηση στη διεθνή αριστερά που παρουσιάζει αυτά τα μέτρα όχι ως αναγκαστικά και προσωρινά, αλλά ως αναγκαία και μόνιμα, ακόμη και σοσιαλιστικά, σε αντιγραφή σοσιαλισμού αλά Κίνα ή ακόμη και με επίκληση της ΝΕΠ του Λένιν. Είναι πρόβλημα να παρουσιάζεται η αγορά ως τεχνικός ουδέτερος μηχανισμός «κατανομής πόρων», που θα ισορροπήσει τις ακαμψίες του γραφειοκρατικού σχεδιασμού. Αλλιώς λειτούργησαν τα πράγματα στην πράξη όπου δοκιμάστηκαν.
Κι αναφερόμενος στις συνολικές εξελίξεις, ο Π. Μαυροειδής τόνισε:
Πρέπει να δούμε την επιθετικότητα των ΗΠΑ απέναντι στην Κούβα, την αρπαγή της Βενεζουέλας, την σχεδόν πλήρη (αλλά όχι απρόσμενη) στροφή του Τσαβισμού εκεί, την έξαλλη αντικομμουνιστική ρητορική Τραμπ/Ρούμπιο, τη συζήτηση στη διεθνή αριστερά, στο ευρύτερο πλαίσιο της σημερινής εποχής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού.
Είναι εποχή κρίσης (πολλαπλών εκδηλώσεων), πολεμικής οικονομίας και πολέμων. Είναι εποχή πορείας απώλειας της ηγεμονίας των ΗΠΑ και συγκρότησης ανταγωνιστικών καπιταλιστικών μπλοκ, αλλά και αντιθέσεων μέσα σε κάθε μπλοκ. Είναι όμως και εποχή ταπεινωτικής ήττας των ΗΠΑ, όπως δείχνει η εξέλιξη του πολέμου που εξαπέλυσε κατά του Ιράν. «Μετά το Ιράν, θα κάνουμε μια στάση στην Κούβα», είπαν Τραμπ και Ρούμπιο. Μόνο που η «στάση» στο Ιράν κρατάει πολύ και είναι και ντροπιαστική.
Μπορεί όμως να είναι και εποχή νίκης των εργατικών τάξεων και των λαών σε όλο τον κόσμο, με την σκληρή προϋπόθεση της συγκρότησης του ανεξάρτητου στρατοπέδου μάχης των λαών σε όλο τον κόσμο, ενάντια στον πόλεμο, αλλά και για την ανατροπή του καπιταλισμού που τον γεννά διαρκώς. Με τη φιλοδοξία της κοινωνικής επανάστασης και διεθνιστικής απελευθέρωσης και όχι της απλής αλλαγής ιδιοκτήτη της ανθρωπότητας.
Είναι μεγάλο ζητούμενο σήμερα ένα μαζικό, αντιπολεμικό, αντιϊμπεριαλιστικό κίνημα, που θα συναντά το κίνημα αλληλεγγύης σε Κούβα και Παλαιστίνη, αλλά τις διεκδικήσεις για δαπάνες για παιδεία, υγεία, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις και όχι πολεμικές δαπάνες ή εξοπλιστικά προγράμματα σαν την «Ασπίδα του Αχιλλέα» που η κυβέρνηση της ΝΔ ανακοίνωσε πρόσφατα ως παραγγελία από το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ.
Αλλά είναι και ύψιστο ζητούμενο ένα νέο ρεύμα επαναστατικού, εργατικού κινήματος, σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής. Να έχει δηλαδή τις σημαίες που σήκωσε η Κούβα, βάζοντας σε πρώτο πλάνο την αλληλεγγύη στο νησί της επανάστασης, τον τερματισμό του αμερικάνικου εμπάργκο, αλλά και την αποχώρηση της Ελλάδας από συμμαχίες θανάτου με ΗΠΑ, Ισραήλ, τα κράτη- δολοφόνους Κούβας και Παλαιστίνης και από τις μηχανές πολέμου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Ακολούθησαν ερωτήσεις και παρεμβάσεις και από άλλα μέλη της μπριγάδας, όπου αναπτύχθηκε περαιτέρω η στάση του λαού της Κούβας, η υψηλή πολιτικοποίηση του κόσμου αλλά και η ποικιλία των απόψεων που υπάρχουν, με ισχυρό στοιχείο την απόρριψη της παράδοσης στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και την επιστροφή στον καπιταλισμό. Ταυτόχρονα, τέθηκαν εμφατικά και τα καθήκοντα στη δική μας χώρα, για να ηττηθεί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, για ρήξη κι έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
ΔΕΙΤΕ τα video με ολόκληρες τις εισηγητικές τοποθετήσεις της εκδήλωσης:
Comments